Rozdział 166

Vesper

Ręka przywódcy poruszyła się szybciej, niż byłam w stanie śledzić, i uderzył dzieciaka z liścia tak mocno, że ten rozłożył się na bruku. — Idiota!

Chłopak spojrzał w górę, oszołomiony i zdradzony, z ustami otwartymi, gotów zaprotestować przeciwko całej niesprawiedliwości.

— Przeproś! — war...