Rozdział 18

Vesper

—Czekaj! Czekaj, przestań—będę mówić! —Słowa wypadły ze mnie w desperackim pośpiechu. —Wiem, gdzie jest skarb! Powiem ci, tylko—tylko odłóż nóż—

—Myślisz, że jestem głupi? —Dante nawet się nie zatrzymał. —Powiesz teraz wszystko, żeby ratować własną skórę. Dosłownie. Ale ból ma to do siebie,...