Rozdział 182

Draken

Zmusiłem swoje rysy, by znów przybrały tę zimną, pustą maskę. — Och, myślę o niej — powiedziałem cicho, ważąc ostrożnie każde słowo. — Myślę o wyrazie jej twarzy, gdy zrozumie, jak głupia była, że mi zaufała. O tej chwili, kiedy pojmie, że nigdy nie widziałem w niej niczego więcej niż wygodn...