Rozdział 184

Zrozumienie spadło na mnie jak lodowata woda. Ciężarówki. Zwodził mnie, żeby tamte ciężarówki zdążyły dotrzeć do swoich celów, żeby ta trucizna rozlała się po mieście jak rak.

— Ty chory skurwysynu — wydusiłam, i tym razem, gdy zaatakowałam, nie powstrzymywałam się ani trochę. Z moich dłoni wybuchł...