Rozdział 20

Vesper

Jego dłoń zacisnęła się na moim ramieniu. Nie boleśnie, ale z dość dużą siłą, by dać mi krystalicznie jasno do zrozumienia, że nigdzie się nie wybieram.

— Puść mnie! — szarpnęłam mocniej, ale to było jak próba poruszenia góry. — Co jest z tobą nie tak? Powiedziałam, że nadchodzą! Jesteś głu...