Rozdział 209

Vesper

Wściekłość, która mnie przeszywała, nie była tą dziką, nieokiełznaną furią, jaką czułam wcześniej. To było coś chłodniejszego, ostrzejszego — klinga wykuta w głębinach żałoby i zahartowana absolutną determinacją. Moje oczy zapłonęły karmazynem, kiedy uniosłam się w powietrze, a skrzydła rozp...