Rozdział 46

Vesper

Świadomość wracała powoli, wyciągając mnie w górę przez kolejne warstwy wyczerpania, jakbym pazurami wydrapywała się z ruchomych piasków. Powieki miałam jak z ołowiu, ciało ciężkie i obce, ale pierwszą rzeczą, którą zauważyłam — jedyną, która miała znaczenie — była magia, wciąż brzęcząca p...