Rozdział 47

Vesper

Uśmiech Drakena poszerzył się, powolny i drapieżny. Wstał z sofy z doprowadzającą do szału powolnością; jego wzrok zsunął się na mój wypchany po brzegi worek, po czym wrócił na moją twarz z nikczemnym rozbawieniem.

— „Chyba sobie, kurwa, żartujesz”? — powtórzył, a w jego tonie ociekało sz...