Rozdział 54

Vesper

Spojrzałam na niego, pozwalając, by powoli rozlał mi się po twarzy uśmiech, choć serce waliło mi o żebra. „Trzy sekundy?” Przekrzywiłam głowę, a palce musnęły przez kieszeń ciepło łuski. „Och, jeszcze nawet nie zbliżyłam się do nudy. Powiem ci co — daj mi trzy dni. Nie, czekaj. Niech będzie ...