Rozdział 81

Draken

Mojave rozciągała się pode mną jak bezkresne płótno błagające o zniszczenie, a ja byłem więcej niż szczęśliwy, żeby je spełnić.

Pięć tysięcy stopni czystego, drakońskiego ognia trysnęło z moich szczęk, zamieniając piasek w rzeki stopionego szkła, które łapały poranne słońce niczym rozsypane...