Rozdział 62: Czy nie zasługuję na prawdę?

Perspektywa Chase’a

Moje kostki zbielały od tego, jak mocno ściskałem Alexa za kołnierz koszuli, a gniew palił mnie w piersi jak pożar lasu. Byłem zmęczony. Zmęczony zagadkami, półsłówkami, tym niekończącym się cyrkiem sekretów, w którym najwyraźniej wszyscy dookoła brali udział, tylko nie ja.

...