Rozdział 8: Jeszcze mi nie podziękowałem

Perspektywa Chase’a

Nie mogłem zasnąć. W domu było za cicho. Taka cisza, że każdy dźwięk brzmiał jak przez megafon—skrzypnięcie desek, westchnienie wiatru. Ale to nie dom trzymał mnie na nogach. To były te oczy. Te cholerne czerwone oczy.

Migały mi w ciemności pod zamkniętymi powiekami, za każdym ...