Rozdział 98: Myślę, że jestem...

Perspektywa Chase’a

Alex w ogóle nie puszcza moich ramion. Zamiast tego dalej ciągnie mnie do tyłu, z dala od krawędzi wody, jego uścisk jest twardy i nieustępliwy. Potykam się o kamienie i korzenie, kiedy wlecze mnie coraz dalej od jeziora.

– Alex, zaczekaj – zaczynam, ale on wcale się nie zatrzy...