Rozdział 144

Z perspektywy Caroline

Do poniedziałkowego poranka byłam wrakiem człowieka. Zmęczenie trzymało się mnie jak mokry, ciężki płaszcz, a poranne mdłości tylko się nasiliły. Przy biurku ledwo utrzymywałam oczy otwarte, walcząc z falami nudności, które przychodziły znienacka.

— Carrie, obudź się. No...