Rozdział 347

Perspektywa Josepha

Ava i ja trzymaliśmy się mocno w objęciach przez coś, co wydawało się całą wiecznością. Tonąłem we wspomnieniach — takich, które chciałbym zakopać jak najgłębiej, żeby już nigdy, przenigdy, nie wychodziły na światło dzienne. Ale sama jej obecność, jej objęcia i wsparcie koiły mo...