127

~PERSPEKTYWA CELINE~

Ostre, jarzeniowe światła szpitala przeszywały moją świadomość niczym igły, wyrywając mnie z miłosiernej ciemności, w której dryfowałam.

Moje powieki były ciężkie jak ołów, a kiedy w końcu udało mi się je otworzyć, sterylny, biały sufit nade mną powoli wyostrzał się, jak rozwi...