Rozdział 92

~CELINE~

Niosłam Cezara do naszego pokoju, moje ręce trzęsły się tak bardzo, że ledwo mogłam przekręcić klamkę. Gdy tylko weszliśmy, postawiłam go na ziemi i natychmiast zamknęłam drzwi na klucz, a potem dla pewności przysunęłam krzesło pod drzwi.

Cezar stał na środku naszego małego salonu, łzy wc...