Rozdział 81 - Ludzka szumowiny

LIRA

Wymknęłam się z wielkiej sali, zanim szepty zdążyły owinąć się wokół mnie ciaśniej.

Ogłoszenie wciąż dźwięczało mi w uszach: imię Isli, cisza, która zapadła zaraz potem, i to, jak spojrzenia po chwili odruchowo strzeliły we mnie — jakby czekali nie na jej, tylko na mój upadek. Nie obejrza...