Rozdział 156 156

Perspektywa Luciana:

Evie uśmiechnęła się do mnie znad ramienia Emmy. To był szeroki, szczerbaty, konspiracyjny uśmiech, który mówił: „Wiem, kim jesteś, i uważam, że to najfajniejsza rzecz na świecie”, po czym znowu wtuliła twarz w szyję siostry. Zeszły na dół, a ja zostałem sam na korytarzu, z krw...