
Serce Smoka
Eva Monroe · W trakcie · 235.3k słów
Wstęp
Kaelen spojrzał na mnie zaskoczony, ale w przygaszonym świetle jego oczy zaczęły jarzyć się blaskiem. — Słucham?
— Wczoraj płonąłeś z gorączki. Dosłownie. Twoja skóra była tak gorąca, że powinno cię to zabić, a jednak jesteś tutaj. — Wstałam z łóżka. — Muszę zobaczyć.
Uśmiech rozlał mu się po twarzy, kiedy ściągnął koszulę, odsłaniając wyraźnie zarysowane mięśnie i skórę, która zdawała się świecić własnym światłem.
— To na pewno chodzi o naukę, Annabeth? — zapytał, a jego głos obniżył się, stał się chropawszy, bardziej szorstki.
Podeszłam bliżej, niezdolna się powstrzymać, choć wiedziałam, że to zły pomysł. Moja dłoń uniosła się niemal sama, sięgając w stronę jego piersi, i położyłam ją płasko na jego skórze.
— Cholera — mruknął ochryple. — Nie rób tego.
— Dlaczego?
— Bo nie masz pojęcia, co mi robisz, kiedy dotykasz mnie w ten sposób. — Jego dłonie zacisnęły się w pięści po bokach, drżąc od wysiłku, by je tam utrzymać. — Moja kontrola i tak jest do dupy, kiedy jesteś w pobliżu.
**
Kaelen ucieka od lat. Troje rodzeństwa złotych smoków ukrywa się wśród ludzi, próbując przetrwać, podczas gdy pewna organizacja poluje na nich dla ich krwi. Ostatnie, czego mu trzeba, to wikłać się z kimkolwiek.
Annabeth ufa nauce i nie wierzy w magię. Ale facet, którego uratowała przed pobiciem, goi się zbyt szybko, jej własne oczy jarzą się w lustrze, a w snach lata, zionąc ogniem.
Kiedy spotykają się na kampusie, Kaelen dostrzega ten czerwony błysk w oczach Annabeth i rozumie, że ona nie jest człowiekiem. Jest czymś, co uważał za wymarłe. A co gorsza: jego dusza rozpoznaje w niej przeznaczoną mu bratnią duszę.
Co robisz, kiedy odnalezienie swojej bratniej duszy może zniszczyć wszystko, co walczyłeś, by ochronić?
Rozdział 1
Perspektywa Kaelena:
Plastikowe torby wrzynały mi się w palce, kiedy szedłem ulicą. Zimno nie dokuczało mi tak bardzo, jak powinno, ale musiałem udawać, że tak jest. Musiałem udawać, że jestem jak wszyscy: normalny.
Lucian poprosił o te cholerne ciastka, które sprzedawali tylko w sklepie po drugiej stronie miasta, a Marlen potrzebowała więcej zeszytów do szkoły.
Zawsze coś. Zegar na rynku pokazywał 8:30 — później, niż planowałem — a latarnie uliczne migotały żółtawym światłem, przez które wszystko wyglądało brudniej, niż było w rzeczywistości.
Emberdale było naprawdę małym miasteczkiem i po zmroku szybko pustoszało, za co zwykle byłem wdzięczny. Mniej oczu, mniej pytań i mniejsza szansa, że ktoś zauważy w nas cokolwiek dziwnego.
Ale dziś w nocy ulica była zbyt pusta, zbyt cicha, poza dźwiękiem moich własnych kroków na chodniku.
Poczułem zapach alkoholu, zanim ich zobaczyłem.
Trzech facetów, może czterech, wytoczyło się z zaułka jakieś dwadzieścia jardów przede mną. Jeden potknął się o własną stopę, a reszta parsknęła tym głośnym, przesadnym śmiechem pijanych.
Cholera.
Od razu zmieniłem kierunek, przechodząc na drugą stronę ulicy, ale ten najwyższy mnie zauważył.
— Hej, ty! — krzyknął, a jego głos odbił się echem od ścian pozamykanych budynków. — Dokąd tak się spieszysz?
Szedłem dalej. Ani szybko, ani wolno. Normalnie. Jakbym go nie słyszał.
— Mówię do ciebie, skurwysynu!
Kroki za mną przyspieszyły. Było ich czterech — potwierdziłem, słuchając nieskoordynowanego rytmu ich ruchów. Jeden trochę powłóczył lewą nogą. Drugi oddychał świszcząco, jak ktoś, kto pali od lat.
To były szczegóły, których normalny człowiek nie wyłapałby z takiej odległości, ale wepchnęły mi się do głowy, nawet o to nie proszone. Bo nie byłem normalnym człowiekiem. Tak naprawdę nie byłem nawet człowiekiem.
— Co, głuchy jesteś czy jak? — Najwyższy dogonił mnie i stanął przede mną, zastępując mi drogę. Śmierdział whiskey i miał na koszuli plamę z wymiocin. — Mój kolega zadał ci pytanie.
— Nie chcę kłopotów — powiedziałem, utrzymując głos spokojny i neutralny. — Po prostu wracam do domu.
— Ooo, po prostu wraca do domu — powtórzył szyderczo drugi. Był młodszy, może w moim wieku, z rozciętą brwią, z której wciąż trochę sączyła się krew. — Jakie to słodkie. Słyszeliście, chłopaki? Śliczniutek chce tylko wrócić do domku.
Pozostali się roześmiali. Jeden popchnął mnie w ramię — niezbyt mocno, tylko na próbę. Torby zakołysały mi się w dłoni.
— Przepraszam — powiedziałem i spróbowałem ich obejść. Mogłem to zrobić. Mogłem po prostu odejść, a oni byliby zbyt pijani, żeby mnie gonić, jeśli przyspieszę.
Ale ten wysoki złapał mnie za ramię i ścisnął. Mocno.
Pierwszym odruchem było wyrwać się, złamać mu chwyt, a w razie potrzeby złamać mu też rękę. To byłoby łatwe. Cholernie łatwe.
Tyle że wtedy zobaczyłem inny problem: na słupie po drugiej stronie ulicy wisiała na wpół uszkodzona kamera monitoringu — pewnie nawet nie działała, ale co, jeśli jednak? Co, jeśli ktoś patrzył? Co, jeśli użyję swojej prawdziwej siły, a potem ktoś zacznie zadawać pytania?
Byliśmy tu od trzech miesięcy. Trzy miesiące od chwili, kiedy uciekliśmy z miasta po tym, jak uleczyłem tamtego dzieciaka, a niewłaściwi ludzie to zobaczyli.
Trzy miesiące ukrywania się w tym malutkim miasteczku, gdzie nikt nas nie znał i nikt niczego nie podejrzewał. Lucian dopiero zaczynał znowu spać bez koszmarów, a Marlen przestała pytać mnie każdego ranka, czy znów musimy uciekać.
Nie mogłem ryzykować. Nie przez bandę pijanych idiotów.
— Puść mnie — powiedziałem i wyszarpnąłem ramię, nie używając zbyt dużo siły.
Zacisnął uścisk.
— Bo co? Co zrobisz, śliczniutku?
Pierwszy cios padł, zanim zdążyłem go uniknąć. Trafił mnie w policzek, a ból eksplodował ostry i gorący. Zachwiałem się, torby wypadły mi z ręki i usłyszałem, jak ciastka dla Luciana kruszą się w opakowaniu.
— No dawaj, oddaj — powiedział ten młody z rozciętą brwią i pchnął mnie znowu, mocniej. — Co jest? Boisz się?
Tak. Ale nie ich.
Kolejne uderzenie, tym razem w żebra. Zgiąłem się wpół, powietrze wyrwało mi się z płuc. Poczułem, jak w gardle narasta gorąco — to piekące wrażenie, które zawsze poprzedzało przemianę, kiedy byłem zbyt zestresowany.
Nie. Nie tam. Nie teraz.
— Przestańcie — powiedziałem i nienawidziłem brzmienia własnego głosu, niemal jak błaganie. — Dość.
– Dość? – powtórzył ten wysoki, kopiąc mnie w nogę. – Dopiero się rozkręcamy, koleś.
Potem kopniaki posypały się ze wszystkich stron. Plecy, żebra, brzuch. Zwinąłem się, próbując osłonić głowę ramionami.
Każde uderzenie przypominało mi, jak słabo muszę wyglądać, jak bardzo po ludzku muszę się zachowywać. Czułem, jak moje kości przyjmują na siebie obrażenia, jak ciało chce automatycznie się uleczyć, ale powstrzymywałem je. Pozwalałem, żeby bolało. Pozwalałem, żeby tworzyły się siniaki.
Pomyślałem o Lucianie i Marlenie czekających na mnie w domu. O tym, że Marlen pewnie już nakrył do stołu, a Lucian zrobił ten okropny makaron, który ostatnio ciągle przyrządzał, bo zobaczył przepis na TikToku.
Pomyślałem, jak bardzo by się przestraszyli, gdybym się nie pojawił, albo co gorsza, gdybym wrócił i powiedział im, że znowu musimy wyjechać.
Nie mogłem im tego zrobić.
Czyjaś stopa trafiła mnie w twarz i poczułem, jak pęka mi warga, a ciepła krew spływa po brodzie. Dzwoniło mi w uszach. Jeden z nich mówił coś o moim portfelu, ale słowa były stłumione, zniekształcone.
Wtedy zobaczyłem światła.
Wysokie, jasne, zbyt blisko. Pisk opon na asfalcie rozdarł powietrze i nagle tamci przestali mnie kopać, a zamiast tego zaczęli krzyczeć i odskakiwać.
Czarny samochód zatrzymał się kilka cali od miejsca, w którym jeszcze sekundę wcześniej stał jeden z nich.
– Co do cholery?! – wrzasnął ktoś.
Leżałem na ziemi, ciężko oddychając i próbując skupić wzrok. Drzwi się otworzyły. Szybkie kroki na chodniku.
– Wynocha albo zadzwonię na policję! – To był kobiecy głos, stanowczy, bez cienia drżenia. – Mam telefon w ręce, skurwysyny!
– Tylko się bawiliśmy – mruknął ten wysoki, ale już się cofał.
– To bawcie się gdzie indziej. Wynosić się stąd!
Usłyszałem, jak odchodzą, ich ciężkie, niezdarne kroki znikające w oddali pośród mamrotanych obelg.
Spróbowałem się podnieść i świat lekko zawirował. Cholera. Uderzyłem się w głowę mocniej, niż myślałem.
– Nic ci nie jest?
Kobieta podeszła bliżej, a jej buty znalazły się w moim polu widzenia. Białe trampki, znoszone. Powoli uniosłem głowę i...
To było tak, jakby zmieniło się powietrze.
Nie wiem, jak inaczej to wyjaśnić. Uklękła przy mnie i kiedy jej palce musnęły moje ramię, pomagając mi usiąść, coś poruszyło się pod moją skórą.
Coś ciepłego i dziwnego, i zupełnie nieoczekiwanego, co sprawiło, że nawet przestałem słyszeć, co do mnie mówi.
Przez sekundę, zaledwie sekundę, poczułem pieczenie w oczach, ten złoty żar, który normalnie potrafiłem kontrolować bez najmniejszego problemu.
Mocno zamrugałem i stłumiłem to. Kiedy znowu na nią spojrzałem, jej ciemne oczy były utkwione we mnie z autentyczną troską. Jasnobrązowe włosy miała związane w koński ogon, a jej twarz była pozbawiona makijażu. Była mniej więcej w moim wieku, może trochę młodsza.
– Dasz radę wstać? – zapytała.
Skinąłem głową, choć nie byłem pewien. Pozwoliłem jej pomóc mi się podnieść; jej mała dłoń była zaskakująco pewna na moim ramieniu.
Kiedy już stałem, szybko mnie puściła i cofnęła się o krok, jakby dopiero teraz uświadomiła sobie, że dotknęła zakrwawionego nieznajomego pośrodku ulicy.
– Powinieneś jechać do szpitala – powiedziała. – Nieźle cię urządzili.
– Nic mi nie jest – skłamałem, wycierając usta dłonią. Kiedy ją odsunąłem, była czerwona od krwi. – Ja tylko... muszę wrócić do domu.
– Wcale nie wyglądasz dobrze.
– Bywało gorzej. – A tego akurat nie kłamałem.
Spojrzała na mnie z tym wyrazem twarzy, jaki ludzie mają, kiedy wiedzą, że mówisz coś głupiego, ale nie znają cię na tyle dobrze, żeby powiedzieć ci to prosto w twarz.
– Przynajmniej pozwól, że cię podrzucę. Nie powinieneś iść w takim stanie.
– Nie, dzięki. Naprawdę. I tak zrobiłaś już wystarczająco dużo.
Przez chwilę staliśmy w niezręcznej ciszy. Wyglądała, jakby chciała się kłócić, ale w końcu westchnęła i skinęła głową.
– Jak sobie chcesz – powiedziała i wróciła do samochodu. Zanim wsiadła, odwróciła się jeszcze. – Uważaj bardziej na siebie, dobrze? Nie każdy pijany ucieka, kiedy pojawia się samochód.
– Będę – powiedziałem.
Patrzyłem, jak odjeżdża, a tylne światła jej samochodu znikają za rogiem. Podniosłem z ziemi rozerwane torby, zgniecione ciastka i zeszyty, które jakimś cudem ocalały.
Bolało mnie całe ciało, ale już czułem, jak zaczyna się goić, jak znajome ciepło rozchodzi się po moich żebrach i zasklepia rozciętą wargę.
Ale nie mogłem przestać myśleć o tamtej chwili, kiedy mnie dotknęła.
O tym, jak moje oczy zareagowały bez mojej woli.
I o tym, że po raz pierwszy od lat człowiek sprawił, że poczułem coś innego niż ostrożność.
Ostatnie Rozdziały
#193 Rozdział 193 193
Ostatnia Aktualizacja: 7/7/2026#192 Rozdział 192 192
Ostatnia Aktualizacja: 7/7/2026#191 Rozdział 191 191
Ostatnia Aktualizacja: 7/7/2026#190 Rozdział 190 190
Ostatnia Aktualizacja: 7/7/2026#189 Rozdział 189 189
Ostatnia Aktualizacja: 7/7/2026#188 Rozdział 188 188
Ostatnia Aktualizacja: 7/7/2026#187 Rozdział 187 187
Ostatnia Aktualizacja: 7/7/2026#186 Rozdział 186 186
Ostatnia Aktualizacja: 7/7/2026#185 Rozdział 185 185
Ostatnia Aktualizacja: 7/7/2026#184 Rozdział 184 184
Ostatnia Aktualizacja: 7/7/2026
Może Ci się spodobać 😍
Mój Dominujący Szef
Pan Sutton i ja mieliśmy tylko zawodową relację. On mną rządzi, a ja słucham. Ale wszystko to ma się zmienić. Potrzebuje partnerki na rodzinne wesele i wybrał mnie jako swoją ofiarę. Mogłam i powinnam była odmówić, ale co innego mogłam zrobić, gdy zagroził mojej pracy?
Zgoda na tę jedną przysługę zmieniła całe moje życie. Spędzaliśmy więcej czasu razem poza pracą, co zmieniło naszą relację. Widzę go w innym świetle, a on widzi mnie w innym.
Wiem, że to źle angażować się z szefem. Próbuję z tym walczyć, ale przegrywam. To tylko seks. Co złego może się stać? Nie mogłam się bardziej mylić, bo to, co zaczyna się jako tylko seks, zmienia kierunek w sposób, którego nigdy bym nie przewidziała.
Mój szef nie jest dominujący tylko w pracy, ale we wszystkich aspektach swojego życia. Słyszałam o relacjach Dom/sub, ale nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Gdy między mną a panem Suttonem robi się gorąco, zostaję poproszona, by stać się jego uległą. Jak można stać się kimś takim bez doświadczenia czy chęci? To będzie wyzwanie dla nas obojga, bo nie radzę sobie dobrze, gdy ktoś mówi mi, co mam robić poza pracą.
Nigdy nie spodziewałam się, że coś, o czym nic nie wiedziałam, otworzy przede mną zupełnie nowy, niesamowity świat.
Związana z jej Alfa Instruktorem
Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.
Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
Jednonocna przygoda z moim szefem
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem
Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.
– Nadal jesteś na mnie zły?
Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.
Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.
Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.
Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.
Okrutny Raj - Romans mafijny
Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.
Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.
Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.
Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.
Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.
Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?
Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
Ukoronowana przez Los
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”
——
Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
Zimna Żona, Ukryte Dziecko
Lekceważona, niekochana, w końcu uciekłam — zabierając dziecko, o którym on nawet nie miał pojęcia.
Myślałam, że o mnie zapomni.
A tymczasem ledwie wyszłam za próg, bezwzględny prezes kompletnie postradał zmysły… i ruszył na polowanie, żeby mnie odnaleźć.
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Niemowa żona kobieciarza
Ona szukała wolności. On dał jej obsesję, owiniętą w czułość.
Genesis Caldwell myślała, że ucieczka z przemocowego domu oznacza zbawienie – ale jej aranżowane małżeństwo z miliarderem Kieranem Blackwoodem może być własnym rodzajem więzienia.
Jest zaborczy, kontrolujący, niebezpieczny. A jednak w swoim zepsutym sposobie... jest dla niej delikatny.
Dla Kierana, Genesis nie jest tylko żoną. Jest wszystkim.
I będzie chronił to, co jego. Nawet jeśli oznacza to zniszczenie wszystkiego innego.
Zdobyta przez miłość Alfy
Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.
Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.
Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.
Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.
Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.
Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?












