Rozdział 174 174

Perspektywa Emmy:

Jego oczy wciąż były złote, kiedy się odsunęłam. Nie ten błękitno‑zielony kolor, do którego przywykłam, nie barwa, w którą wpatrywałam się przez tygodnie w sali wykładowej Sandersa, przy kawie i z drugiego końca podłogi w sypialni Evie. Złote. Jednolite, ciepłe, i patrzyły na mnie ...