Rozdział 31 31

Perspektywa Annabeth:

Nie mogłam przestać myśleć o zeszłej nocy. O tym, jak Kaelen patrzył na mnie na ganku, jak oparliśmy czoła jedno o drugie, jak powiedział „przyjaciele, którzy czasem się całują”, jakby to była najnaturalniejsza rzecz na świecie. Ta myśl w kółko krążyła mi po głowie, kiedy jech...