Rozdział 59 59

Punkt widzenia Kaelena:

Znów wpatrywałem się w sufit, kiedy więź nagle zapłonęła. Nie tym zwykłym, niskim pomrukiem wspólnego nieszczęścia, do którego przywykłem przez ostatnie tygodnie. To było inne. Ostrzejsze. Bliższe. Jakby ktoś podkręcił głośność w radiu, które od kilku dni nadawało tylko szum...