Rozdział 22 Zaginione lata

Drago:

Wszystko znowu poszło się jebać. Znowu. Nie możemy złapać oddechu, żeby cokolwiek raz wreszcie poszło gładko.

Szczerze? Nigdy bym się nie spodziewał, że na widok Stoików aż tak kompletnie jej odwali.

Od miesięcy głowiliśmy się, jak ich godnie uhonorować. Wpadliśmy na pomysł: no dobra, ...