Rozdział 23 Gorzkie rzeczywistości

Ria:

Powieki mam tak ciężkie, że aż trudno się dobudzić. Szarpię się z tym przez chwilę i w końcu udaje mi się rozkleić oczy.

Leżę na szpitalnym łóżku, podpięta do jakichś urządzeń, a w dłoni mam wenflon.

Mija moment, zanim do mnie dociera, że jestem w klinice na parterze zamku. Czyli: jestem w R...