Ludzie są tacy kruchy

Layla

Mama usiadła obok mnie w korytarzu bez słowa, jej sukienka szeptała o marmur, gdy opuszczała się na podłogę.

Pochodnie migotały delikatnie nad nami, ich światło odbijało się w jej włosach. Pachniała dzikim deszczem, co zawsze sprawiało, że czułam się bezpieczna.

Nie wspominając o tym,...