Rozdział 117 Do statku

Święty

To było koniec; no, ta część była skończona. Była tutaj; była w naszych ramionach. Patrzyłem, jak Cody wciąż ją trzyma, kołysze delikatnie i powtarza, że już ją mamy — i mieliśmy. Mieliśmy ją i nigdy nie pozwolilibyśmy jej odejść; zawsze po nią przyjdziemy.

— Cody, sprawdź jej ramię, krwawi...