Rozdział trzysta osiemnaście

KENDALL

— Timmons — warczę. — Co ty wyprawiasz? — Choć wypowiadam te słowa szeptem, sposób, w jaki jego spojrzenie tnie od Hugh do mnie — choć tylko na moment — a potem znów wraca, mówi mi, że mnie usłyszał.

A jednak… on po prostu brnie dalej…

— W tej chwili nie ma w życiu miejsca na dwie r...