Stado: Zasada Numer 1 - Bez Partnerów
Jaylee · W trakcie · 728.7k słów
Wstęp
"Puść mnie," jęczę, moje ciało drży z potrzeby. "Nie chcę, żebyś mnie dotykał."
Upadam na łóżko, a potem odwracam się, by na niego spojrzeć. Ciemne tatuaże na wyrzeźbionych ramionach Domonica drżą i rozszerzają się wraz z jego ciężkim oddechem. Jego głęboki, dołeczkowy uśmiech jest pełen arogancji, gdy sięga za siebie, by zamknąć drzwi na klucz.
Przygryzając wargę, zbliża się do mnie, jego ręka wędruje do szwu spodni i rosnącej wypukłości tam.
"Jesteś pewna, że nie chcesz, żebym cię dotykał?" Szepcze, rozwiązując węzeł i wsuwając rękę do środka. "Bo przysięgam na Boga, że to wszystko, czego pragnąłem. Każdego dnia od momentu, gdy weszłaś do naszego baru i poczułem twój doskonały zapach z drugiego końca sali."
Nowa w świecie zmiennokształtnych, Draven jest człowiekiem na ucieczce. Piękna dziewczyna, której nikt nie mógł ochronić. Domonic jest zimnym Alfą Czerwonej Watahy. Braterstwo dwunastu wilków, które żyją według dwunastu zasad. Zasad, które przysięgli NIGDY nie łamać.
Szczególnie - Zasada Numer Jeden - Żadnych Partnerów
Kiedy Draven spotyka Domonica, wie, że jest jego partnerką, ale Draven nie ma pojęcia, czym jest partner, tylko że zakochała się w zmiennokształtnym. Alfie, który złamie jej serce, by zmusić ją do odejścia. Obiecując sobie, że nigdy mu nie wybaczy, znika.
Ale nie wie o dziecku, które nosi, ani że w momencie, gdy odeszła, Domonic postanowił, że zasady są po to, by je łamać - i teraz, czy kiedykolwiek ją odnajdzie? Czy ona mu wybaczy?
Rozdział 1
"Nie ma miejsca, gdzie mógłbyś się ukryć, a ja cię nie znajdę. Jesteś mój. Zawsze będziesz mój i zasieję w tobie swoje nasienie, abyś nigdy nie była wolna."
Słowa potwora, który czasem jest człowiekiem.
DRAVEN
Kiedy wysiadłem z pociągu na stacji w Port Orchard, pierwszą rzeczą, którą zauważyłem, była gęsta mgła otaczająca miasteczko. Jak smugi dymu w ciężkiej kołdrze, rozgałęziające się jak ramiona z jednej chmury, rozciągała się wszędzie. Oplatała wiecznie zielone drzewa i wspinała się po zboczu góry. Osadzała się nad brzegiem oceanu i dokami Port Orchard w stanie Waszyngton.
Niebo nad głową było głęboko szare, mimo że była to środek popołudnia, a delikatny deszcz tańczył w powietrzu. Było pięknie, a teraz to było moje nowe miejsce zamieszkania.
Złożyłem podanie o pracę w jednym z nielicznych barów w mieście, gdy jeszcze mieszkałem na Florydzie. Oszczędzałem przez ostatnie trzy lata, czekając na dzień, kiedy w końcu zniknę z Miami na zawsze. Około dwóch tygodni temu nadarzyła się okazja. I skorzystałem z niej.
Z drugiej strony, nie jestem pewien, czy to, co robiłem wcześniej, można nazwać życiem. Myślę, że to było bardziej jak egzystowanie.
I...
Cierpienie.
Odrzucając wspomnienia o ludziach, których zostawiłem za sobą, wchodzę na lekko zatłoczoną ulicę. Port Orchard nie było największym z miast, ale z jakiegoś powodu na ulicach było dużo ludzi. Malownicze sklepy wzdłuż bloku, na którym się znajdowałem, z wieżami domków w starym stylu wspinającymi się po zboczach za nimi. Po prawej stronie widziałem świeży targ rybny w pobliżu doków, a po lewej tętniący życiem rynek pełen uroczych mieszkańców sprzedających swoje towary.
Uroczo.
Przestudiowałem mapę tego miasta na telefonie, zanim rozbiłem go na kawałki w Miami. Cieszyłem się, że zdjęcia tego miejsca były dość dokładne. W internecie wyglądało to jak wirtualny raj. Dla kogoś, kto chciał uciec w deszcz i mgłę, wydawało się idealne. Rzeczywistość nie zawiodła.
Podciągając plecak wyżej na ramieniu, kieruję się w stronę doków, w kierunku mojego nowego miejsca pracy.
Moonlight Lounge brzmiało elegancko, ale wiedziałem, że takie nie będzie. Nie za stawki, które oferowali. Poza tym, to nie było miasto pełne luksusowych samochodów i bogatych klientów. Kiedy aplikowałem przez internet w bibliotece w Miami, nie sądziłem, że dostanę tę pracę. To była tylko jedna z wielu nadziei, które miałem w głowie.
Ironią losu, to stanowisko wiązało się z mieszkaniem nad lokalem. Dwa w jednym, więc oczywiście było najwyżej na mojej liście życzeń. Właściciel chciał kogoś, kto nie tylko będzie barmanem, ale także pełnił rolę opiekuna miejsca. Więc naturalnie, było to idealne dla kogoś takiego jak ja. Kogoś, kto nie chciał, aby jego nazwisko widniało na jakiejkolwiek umowie najmu.
Chociaż, mogłam 'przypadkowo' zaznaczyć pole oznaczone jako mężczyzna zamiast kobieta, a oferta, którą otrzymałam, była skierowana do pana Dravena Piccoli, nie zamierzałam poprawiać tego nieporozumienia, dopóki nie dotrę na miejsce. Co właśnie miałam zrobić. Niewielu opiekunów to kobiety. Teraz pozostaje mi tylko modlić się, aby mój pracodawca przymknął oko na moje małe potknięcie i pozwolił mi zostać.
Jeśli nie? Cóż, wtedy zatrzymam się w motelu lub czymś podobnym, dopóki nie znajdę innej pracy. Teraz, gdy tu jestem, naprawdę tu jestem, jestem całkowicie oczarowana tajemniczą aurą otaczającą to miejsce. Teraz chcę, aby to było moje nowe miejsce zamieszkania.
Spoglądając na neonowy znak Moonlight Lounge w nowoczesnej czcionce fioletowych liter, biorę głęboki oddech i wchodzę do środka.
Bar jest czysty i w większości pusty. To nie jest nic niezwykłego o tej porze dnia. Przyciemnione oświetlenie i retro skórzane wnętrze nadają miejscu niemal mafijny klimat. Wchodząc głębiej w stronę długiego drewnianego baru, ściągam kaptur i rozglądam się.
Moje oczy przyciąga stolik w najdalszym rogu, najbliżej przyciemnionych przednich okien. Siedzi tam trzech mężczyzn, a każdy z nich podnosi wzrok w momencie, gdy wchodzę. Jeden z nich sztywnieje, prostując się i patrząc na mnie z wrogością, gdy odwzajemniam spojrzenie.
Moja klatka piersiowa się zaciska. Serce wali mi w uszach. Przez chwilę mam wrażenie, że go rozpoznaję. Jakbym GO ZNAŁA, ale to niemożliwe.
Jest niezwykle przystojny, z ciemnorudymi włosami związanymi w krótki kucyk i oczami koloru spalonego węgla. Głębokie i szare i... w pewnym sensie przenikliwe. Dwaj pozostali mężczyźni wyglądają bardziej zwyczajnie i nie są tak zastraszający jak pierwszy. Nic specjalnego, tylko dwóch napakowanych osiłków z kiepskim nastawieniem.
Ich oczy przesuwają się w moją stronę, wszyscy trzej szyderczo się uśmiechają. Podnoszę podbródek i odwracam wzrok, w duchu mając nadzieję, że żaden z nich nie jest właścicielem.
Też was nie lubię, chłopaki.
Zwracając uwagę z powrotem na bar, dzwonię małym dzwonkiem obok kasy, mając nadzieję, że przyciągnie to uwagę kogoś z zaplecza.
Wysoki, krzepki mężczyzna, który wygląda na zbyt młodego, by być właścicielem, wchodzi przez wahadłowe drzwi za ladą. Zarośnięty brązową brodą i pełną głową włosów w tym samym kolorze, również wydaje się nadmiernie umięśniony. Jego usta drgają w górę, gdy mnie ogląda. Jego spojrzenie przesuwa się po mnie od stóp do głów i z powrotem. Życzliwe niebieskie oczy lekko się zwężają, gdy zauważają mój plecak.
"Czy mogę ci pomóc, mała damo?" pyta z uśmiechem.
Kiwam głową, "Czy jesteś Bartlett?"
Czyszcząc szklankę szmatką, którą wyciągnął z półki, kiwa głową. "Tak, to ja. A ty kim jesteś?"
To jest ten moment prawdy.
"Jestem Draven Piccoli. Mam dziś zacząć pracę."
Bartlett napina się, jego oczy spadają na stolik w rogu, a potem wracają do mnie. "Nie. To niemożliwe. Draven miał być mężczyzną."
Wzdycham, podchodząc bliżej do baru, aby usiąść. "Nie, Draven miał być opiekunem i barmanem. Dlaczego to ma znaczenie, jakiej płci jest 'Draven'?"
Bartlett się śmieje. "Bo Draven, którego zatrudniłem, musi umieć wyrzucać ludzi z baru i podnosić co najmniej sto funtów. ON musi umieć obsługiwać broń w środku nocy podczas pełni księżyca. A ty? TY nie wyglądasz jak on."
"Mogę podnieść sto funtów," argumentuję z uśmiechem. "Może nie za wiele razy w ciągu dnia, ale mogę to zrobić."
Próbuję włożyć trochę błagania w mój głos, mając nadzieję, że zagram na kartę uroku i on to kupi.
Kręcąc głową i stawiając szklankę z bursztynowym płynem przede mną, szepcze, "Napij się, kochanie, a potem idź swoją drogą. Przepraszam za wszelkie niedogodności, jakie mogłem ci sprawić, ale nie szukam seksownej opiekunki."
Marszczę brwi. Cholera. Wiedziałam, że to może się zdarzyć, więc dlaczego teraz jestem tak rozczarowana?
Moje oczy wypełniają się łzami, które staram się nie osuszać. Myślę, że będę musiała uronić kilka, aby osiągnąć swój cel. Już palą mnie na myśl o walce, która mnie czeka. Może znajdę pracę jako kelnerka. Albo może jest tu jakiś klub ze striptizem, i mogę tam aplikować. Kluby ze striptizem nigdy nie odrzucają nowej twarzy - uwierzcie mi, wiem to.
Zauważając moje zaniepokojenie, Bartlett pochyla się bliżej mnie. "Jak daleko musiałaś podróżować, żeby tu dotrzeć, kochanie?"
Spotykając jego oczy i mrugając, aby powstrzymać łzy, dla efektu, obdarzam go drżącym uśmiechem. "Wystarczająco daleko."
Wzdycha. "Przykro mi to słyszeć. Nie mogę ci pomóc."
Cholera.
Ostatnie Rozdziały
#664 Rozdział Sześćset sześćdziesiąt cztery
Ostatnia Aktualizacja: 10/4/2026#663 Rozdział Sześćset sześćdziesiąt trzy
Ostatnia Aktualizacja: 10/2/2026#662 Rozdział Sześćset sześćdziesiąt dwa
Ostatnia Aktualizacja: 10/2/2026#661 Rozdział Sześćset sześćdziesiąt jeden
Ostatnia Aktualizacja: 9/26/2026#660 Rozdział Sześćset Sześćdziesiąt
Ostatnia Aktualizacja: 9/15/2026#659 Rozdział Sześćset pięćdziesiąt dziewięć
Ostatnia Aktualizacja: 9/8/2026#658 Rozdział Sześćset pięćdziesiąt osiem
Ostatnia Aktualizacja: 8/21/2026#657 Rozdział Sześćset pięćdziesiąt siedem
Ostatnia Aktualizacja: 8/8/2026#656 Rozdział Sześćset pięćdziesiąt sześć
Ostatnia Aktualizacja: 7/31/2026#655 Rozdział Sześćset pięćdziesiąt pięć
Ostatnia Aktualizacja: 7/31/2026
Może Ci się spodobać 😍
Ostatnia Szansa Chorej Luny
Wszystko zmieniło się w dniu, kiedy dowiedziałam się, że moja wilczyca zapadła w stan uśpienia. Lekarz ostrzegł mnie, że jeśli nie oznaczę lub nie odrzucę Alexandra w ciągu roku, umrę. Jednak ani mój mąż, ani mój ojciec nie przejmowali się na tyle, aby mi pomóc.
W mojej rozpaczy podjęłam decyzję, aby przestać być uległą dziewczyną, jakiej ode mnie oczekiwali.
Wkrótce wszyscy nazywali mnie szaloną, ale właśnie tego chciałam — odrzucenia i rozwodu.
Nie spodziewałam się jednak, że mój kiedyś arogancki mąż pewnego dnia będzie błagał mnie, żebym nie odchodziła...
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Jestem Jego Bezwilczą Luną
Ethan również wydawał głębokie ryki w moim uchu, 'Cholera... zaraz będę dochodził...!!!' Jego ruchy stały się bardziej intensywne, a nasze ciała wydawały odgłosy uderzania.
"Proszę!! Ethan!!"
Jako najsilniejsza wojowniczka w mojej watahy, zostałam zdradzona przez tych, którym najbardziej ufałam - moją siostrę i najlepszego przyjaciela. Zostałam odurzona, zgwałcona i wygnana z rodziny i watahy. Straciłam swojego wilka, swoją honor i stałam się wyrzutkiem - nosząc dziecko, którego nigdy nie chciałam.
Sześć lat trudnego przetrwania uczyniło ze mnie zawodową wojowniczkę, napędzaną gniewem i żalem. Otrzymuję wezwanie od potężnego dziedzica Alfy, Ethana, proszącego mnie o powrót jako instruktor walki bez wilka dla tej samej watahy, która mnie kiedyś wygnala.
Myślałam, że mogę ignorować ich szepty i spojrzenia, ale kiedy zobaczyłam szmaragdowe oczy Ethana - takie same jak mojego syna - mój świat się zachwiał.
Gra Przeznaczenia
Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.
Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.
Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Śmierć przez Oddychanie
Samice są zawłaszczane. Kontrolowane. Rozmnażane.
Alex przysięgła, że umrze, zanim stanie się czyjąkolwiek własnością.
Zaciekle niezależna i zdeterminowana, by uciec przed losem narzuconym kobietom takim jak ona, Alex przez lata przetrwała, nie rzucając się w oczy. Ale wszystko się zmienia, gdy potężni bracia Vandicoff — trzej bezwzględni władcy Alfa — odkrywają, że jest ich prawdziwą bratnią duszą.
W chwili, gdy ją sobie biorą, wybucha wojna.
Alex odmawia podporządkowania się ich więzi, ich władzy i niebezpiecznemu przyciąganiu między nimi. Walczy z każdym rozkazem, każdym dotykiem, każdym instynktem, który grozi, że ją pochłonie. Ale im bardziej się opiera, tym większą obsesję budzą w nich jej opór i upór.
To, co zaczyna się jako walka o kontrolę, wkrótce rozsyła fale uderzeniowe po całym świecie Alfów, zagrażając nawet samemu imperium Vandicoffów.
Czy Alex zdoła przetrwać z trzema zaborczymi Alfami, nie gubiąc po drodze samej siebie?
A może to jedyne, czego pragnie najbardziej — miłość — okaże się tym, co ją zniszczy?
To bardzo mroczny romans o wielu warstwach. To, co spotyka bohaterkę, jest przerażające, bez względu na to, jak mężczyźni w jej życiu próbują to nazwać. To, co ją spotyka, to przemoc seksualna — bez żadnych „ale” i „jeśli”. Nie romantyzuję tego; nazywam rzeczy po imieniu. Inne postacie, w tym mężczyźni, próbują przedstawić to inaczej, ale ona zawsze nazywa to tym, czym jest. W pierwszej połowie tej książki nie ma między głównymi bohaterami serduszek i kwiatków — mimo prób jej mężczyzn, by to zmienić — więc proszę, nie zakładaj, że to taki typ romansu. Alex jest twarda, ale przechodzi przez piekło i wychodzi z niego jako silniejsza kobieta. Jeśli potrafisz znieść ten mrok i wyjść z niego razem z nią, do nowego życia i szczęścia, na które zasługuje, przeczytaj jej historię.
Ostrzeżenie o treściach wrażliwych. To mroczny romans i zawiera sceny przemocy seksualnej przedstawione wprost na kartach książki. Występują w nim również porwanie, handel ludźmi oraz opisy tortur. Proszę mieć to na uwadze.
Logan
Logan nagle znalazł swoją przeznaczoną partnerkę! Jedyny problem polega na tym, że ona nie wie, że wilkołaki istnieją, ani że on jest technicznie jej szefem. Szkoda, że nigdy nie potrafił oprzeć się zakazanemu. Który sekret powinien jej wyjawić najpierw?
Mój Fałszywy Chłopak Jest Szkolnym Bad Boyem
To, co miało być prostą umową, szybko przeradza się w największy skandal na kampusie. Ukradkowe spojrzenia zamieniają się w przeciągające się dotknięcia, a udawane pocałunki zaczynają brzmieć niebezpiecznie prawdziwie. Ale Raisa nie zna prawdy — Ryder nigdy nie zgodził się jej pomóc z dobroci serca. Zgodził się, bo od lat potajemnie jest w niej zakochany… a teraz, kiedy wreszcie jest jego, choćby tylko na niby, nie ma najmniejszego zamiaru jej wypuścić.
Gdy prawda w końcu wychodzi na jaw, wszystko, co wspólnie zbudowali, zaczyna pękać. Czy Raisa ucieknie przed chłopakiem, którego wszyscy się boją, czy zrozumie, że za jego niebezpieczną reputacją kryje się jedyna osoba, która kiedykolwiek naprawdę ją kochała?
Nici Przeznaczenia
Jak wszystkie dzieci, zostałem przetestowany pod kątem magii, gdy miałem zaledwie kilka dni. Ponieważ moja specyficzna linia krwi jest nieznana, a moja magia nie do zidentyfikowania, zostałem oznaczony delikatnym, wirującym wzorem wokół górnej części prawego ramienia.
Mam magię, tak jak wykazały testy, ale nigdy nie pasowała do żadnego znanego gatunku Magicznych.
Nie potrafię zionąć ogniem jak Przemieniony smok, ani rzucać klątw na ludzi, którzy mnie wkurzają, jak Czarownice. Nie umiem robić eliksirów jak Alchemik ani uwodzić ludzi jak Sukub. Nie chcę być niewdzięczny za moc, którą posiadam, jest interesująca i wszystko, ale naprawdę nie ma wielkiego znaczenia i większość czasu jest po prostu bezużyteczna. Moja specjalna umiejętność magiczna to zdolność widzenia nici przeznaczenia.
Większość życia jest dla mnie wystarczająco irytująca, a co nigdy mi nie przyszło do głowy, to że mój partner jest niegrzecznym, nadętym utrapieniem. Jest Alfą i bratem bliźniakiem mojego przyjaciela.
„Co ty robisz? To mój dom, nie możesz tak po prostu wchodzić!” Staram się utrzymać stanowczy ton, ale kiedy odwraca się i patrzy na mnie swoimi złotymi oczami, kurczę się. Jego spojrzenie jest wyniosłe i automatycznie spuszczam wzrok na podłogę, jak mam w zwyczaju. Potem zmuszam się, by znów spojrzeć w górę. Nie zauważa, że na niego patrzę, bo już odwrócił ode mnie wzrok. Jest niegrzeczny, odmawiam pokazania, że mnie przeraża, chociaż zdecydowanie tak jest. Rozgląda się i po zorientowaniu się, że jedyne miejsce do siedzenia to mały stolik z dwoma krzesłami, wskazuje na niego.
„Siadaj.” rozkazuje. Patrzę na niego gniewnie. Kim on jest, żeby tak mną rozkazywać? Jak ktoś tak nieznośny może być moją bratnią duszą? Może wciąż śnię. Szczypię się w ramię i moje oczy zachodzą łzami od ukłucia bólu.
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem
Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.
– Nadal jesteś na mnie zły?
Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.
Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.
Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.
Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.
Przeklęty Alfa Tajemniczy Hybrydowy Towarzysz
"Nic," wyjąkałam, czując, jak oddech więźnie mi w gardle. Moje palce nie przestawały drżeć, a on to zauważył.
"Pierwszy raz?" zapytał.
Odwróciłam wzrok, a rumieniec zawstydzenia oblał mi policzki.
"Nie masz się czego wstydzić, kochanie," uśmiechnął się, kładąc się obok mnie. "Po prostu się zrelaksuj, wszystko będzie dobrze," powiedział do mnie.
"Nie byłaś odpowiednio przygotowana na to, czego się spodziewać w noc poślubną?" zapytał.
"Nie," wymamrotałam.
"Nie znasz swoich obowiązków małżeńskich?"
"Chodzi o urodzenie dziedzica, prawda?" zapytałam go.
"Po części. Ale to coś więcej niż tylko rezultat. Nie chodzi tylko o urodzenie dziedzica, to ma sprawiać przyjemność. I nie musi być robione tylko z obowiązku. To wyraz miłości, wiesz."
"Ale ty mnie nie kochasz," stwierdziłam, a on nie odpowiedział.
Zamknęłam oczy i wzięłam głęboki oddech, ale moje ciało nadal było napięte, bo czułam ciepło jego ciała obok mojego.
Po odrzuceniu przez swoją dziecięcą miłość i oskarżeniu o otrucie jego ojca, Regina zostaje skazana na śmierć przez swojego ojca. W próbie ucieczki przed jego gniewem, trafia na terytorium bezwzględnego Alfy Dagena, który okazuje się być jej przeznaczonym partnerem.
Dagen natomiast widzi w niej jedynie środek do uzyskania dziedzica i złamania klątwy, planując zabić ją później. Po odkryciu tego, Regina ucieka od niego, a Dagen zdaje sobie sprawę, że może być tą jedyną, naprawdę dla niego przeznaczoną.
Głębokie i mroczne tajemnice z jej przeszłości zaczynają wychodzić na jaw, uświadamiając jej, że jej ścieżki z Dagenem są bardziej splecione, niż myślała, kiedy już była zaangażowana w romantyczny związek z Lucianem.
Jednak oboje nie mogą zabić chemii między nimi jako przeznaczeni partnerzy. Czy Regina będzie walczyć z przyciąganiem i wybaczy Dagenowi przeszłość, czy pozostanie z Lucianem?
