Rozdział 392

Violet

Ręka bolała mnie od uścisków, a kąciki ust piekły od tego ciągłego uśmiechania się. Powitania zdawały się nie mieć końca. Starszyzna, lordowie, damy, daleka rodzina i ludzie, którzy uśmiechali się tak, jakby naprawdę lubili tu być, chociaż wszyscy dobrze wiedzieliśmy, jak jest naprawdę.

T...