Rozdział 142

Victoria uśmiechnęła się lekko, takim półuśmiechem, który nawet nie sięgnął oczu, jakby rozszyfrowanie tak skomplikowanego kodu było dla niej bułką z masłem.

– Jest pan zbyt uprzejmy, to po prostu część mojej pracy.

Wstała z krzesła z naturalną gracją. – Skoro szyfr pękł, przesłuchanie to już wasz...