Rozdział 314

Madison

Odłożyłam widelec, starannie dobierając słowa.

— Jest uważny. Hojny. — Nienasycony. Dominujący. Oszałamiający. — Nie spieszymy się.

Wyraz twarzy mamy mówił mi, że nie uwierzyła w to ani przez sekundę.

— Nie spieszycie się? Tak to się teraz nazywa?

— Mamo!

Roześmiała się, wyraźnie uba...