Rozdział 105

– Nie… Zostaw to, nie patrz na to – piszczę i wiercę się, spalona ze wstydu przez te moje dziecinne bazgroły sukienek i ciuchów, które sobie wymyślam. On tylko się ze mnie śmieje, z moich żałosnych prób odebrania mu zeszytu. Twarz mi płonie, jestem kompletnie upokorzona. Nigdy nie byłam mocna z plas...