Rozdział 113

Szybko znajdujemy jego ekipę, od razu wplątani w uściski dłoni i przytulasy, i nawet rozpoznaję parę znajomych twarzy ludzi, z którymi przez lata towarzyszyłam Arrickowi. Kiedy się ze wszystkimi obgadujemy na nowo, dosłownie przechodzę z rąk do rąk, a Arrick tonie w powitaniach, klepaniu po plecach ...