Rozdział 117

Siedzę tu na dole już chyba z godzinę – wypiłam swoje, ale i tak nie jestem tak pijana, jak bym chciała – a mimo to nie mogę się pozbyć tego okropnego, rozrywającego duszę bólu w piersi. Nie pozwalam łzom popłynąć, bo wiem, jaką masakrę zrobią mi na twarzy i jak żałośnie będę wyglądać. Zamiast tego ...