Rozdział 129

Christian nachyla się do mnie tak blisko, że aż czuję jego zapach – znowu trochę za bardzo tym cholernym sandałowcem, jak zawsze – i otacza nas mgiełką perfum. Mrużę oczy na widok jego komicznej miny, kiedy przygląda się papierom.

– Podnieś dół o parę centymetrów i mamy wygraną – rzuca z bezczeln...