Rozdział 14

– Wiem – odpowiadam, a nowa fala cichych łez, które wypłynęły gdzieś spod skóry, spływa mi po twarzy. Arrick ściera je kciukiem, patrzy mi prosto w oczy, jakby delikatnie zaglądał aż do samej duszy.

– Mów do mnie. Powiedz, co ci siedzi w głowie – szturcha mnie znowu lekko, głos ma kojący, miękki. N...