Rozdział 142

– Jak ty zdejmujesz, to ja też. – Arrick nawet nie czeka. Szarpie za róg muchy tak, że nie tylko się rozwiązuje, ale zsuwa się gładko i wisi z jego ręki jak zdechłe zwierzę. Przez chwilę naprawdę myślę, że rzuci ją na przejeżdżającą tacę z drinkami. Bracia szczerzą się do siebie, a ja wzdycham na gł...