Rozdział 152

Dyszymy oboje, całujemy się tak mocno, że aż podskakuję, kiedy twarda, kamienna powierzchnia wbija mi się w plecy, a on dociska do mnie całe swoje ciało. Przycisnął mnie do muru domu i jakby nagle spuszcza to ze mnie jakiegoś wewnętrznego zwierza z łańcucha. Jakby każda myśl, każdy sprzeciw rozpłyną...