Rozdział 159

– Odniosę cię do twojego pokoju, tam możesz na mnie warknąć, ile chcesz, ale gadamy na osobności. Nie tam, na dole. – Arrick brzmi zupełnie normalnie, jakby nic się nie działo, mimo że się miotam i szarpię, żeby mnie postawił, a jego uparty, żelazny uchwyt trzyma mnie jak w potrzasku.

– PIERDOL SIĘ...