Rozdział 171

– Lepiej zamknę drzwi. Inaczej moi kumple jeszcze tu wpadną z buta i wylądują nam na głowach, jak w końcu raczą się pojawić. – Uśmiecham się, tłumiąc ziewnięcie, wdzięczna za samą wizję snu. Dzisiejsza pobudka była stanowczo zbyt wcześnie, za jasno i za nagle, i moje ciało siada tak samo jak jego; o...