Rozdział 172

Wciągam głęboko powietrze, rozkoszując się tym wspomnieniem, kiedy wychodzę z windy prosto na środek mieszkania Arricka, a on idzie za mną z naszymi torbami. Rzuca je przy końcu kanapy, a ja z radością ogarniam wzrokiem tę otwartą przestrzeń.

Nie było mnie tu od miesięcy, a sama ta znajomość miejsc...