Rozdział 216

– Muszę wstawać. – Arrick porusza się, żeby wygramolić się z łóżka, a ja zaciskam się na nim desperacko.

– Nieeeee… jeszcze pięć minut. – Przyklejam się do niego kompletnie nieracjonalnie, nienawidząc faktu, że musi złapać samolot i zostawić mnie na cały tydzień. Przez ostatnie dwadzieścia cztery g...