Rozdział 223

Zrzucam Arricka z siebie tak mocno, tak odruchowo, że nie ma szans zareagować – miota rękami, spada z łóżka i z wielkim hukiem ląduje na plecach na podłodze, ręce rozrzucone, a łokieć uderza w stolik kawowy z takim łomotem, że wszystko na nim podskakuje. Jęczy z dołu, a ja zrywam się w panice i jaki...