Rozdział 224

Biorę ostatni, uspokajający oddech i wchodzę przez drzwi prowadzące do salonu, do moich rodziców. Wszyscy akurat kierują się w stronę kanapy, najwyraźniej zdążyli już obgadać uprzejmości w przedpokoju. Mama uśmiecha się do mnie szeroko, a potem odwraca się i mruży oczy na Arricka.

– Ciekawy odcień ...