Rozdział 230

Ziewam po raz chyba milionowy w tym cholernym akwarium i mrużę oczy, oślepiona błyskiem flesza gdzieś obok; całe ciało mam ciężkie, obolałe po zbyt intensywnym dniu. Arrick idzie za mną, obejmując mnie w pasie, pchając moje zmęczone ciało jak małe dziecko.

– Może powinnaś się zdrzemnąć, zanim pójdz...