Rozdział 240

Arrick ciągnie mnie ze sobą do najbliższego rzędu siedzeń w rogu, przy drzwiach na korytarz. Mieliśmy być dziś „grzeczni” z alkoholem, a pewnie jesteśmy znacznie bardziej pijani, niż planowaliśmy. Człowiek się wkręci w klimat, w towarzystwo jego znajomych, i nagle traci rachubę, ile wypił – aż w koń...