Rozdział 248

„To nie my… to nie ja.” Wygląda, jakby sam siebie przestraszył tym, do czego był zdolny, nawet jeśli tylko mnie przytrzymał, i serce mi pęka na widok wyrazu jego twarzy. „Może ona ma rację? Może faktycznie jesteśmy dla siebie toksyczni?” mówi otępiale, jakby lekko oszołomiony, bardziej do siebie niż...