Rozdział 258

Prowadzi mnie przez bar, mijamy tancerkę i paru niedobitków facetów, potem boczne, ciemne drzwi. Za nimi jest biuro – zagracone, zawalone wszystkim, czym się da. W samym środku ogromne biurko, a dookoła za dużo mebli, szafek i teczek wysypujących się z każdej półki. Zmusza mnie, żebym usiadła na krz...