Rozdział 260

Wydaje się, jakbyśmy siedziały tu całe wieki. Szyby tak zaparowały, że nic już przez nie nie widać, a Camilla w końcu jakoś opanowała oddech. Widać gołym okiem, że potwornie ją boli i robi wszystko, żeby się nie ruszać. Sztywna, unieruchomiona, cała skupiona tylko na tym, żeby nie poruszyć ani jedny...